هنر و علم سوار شدن به هواپیما در یک بیماری همه گیر


در طول بیماری همه گیر ، چندین شرکت هواپیمایی روشهای سوارکاری را تغییر دادند تا فاصله بیشتری بین مسافران ایجاد کنند.
بزرگنمایی / در طول بیماری همه گیر ، چندین شرکت هواپیمایی روشهای سوارکاری را تغییر دادند تا فاصله بیشتری بین مسافران ایجاد کنند.

نیکلاس ساقی NurPhoto | گتی ایماژ

جیسون استفن سیارات موجود در منظومه های شمسی دیگر را مورد مطالعه قرار می دهد. مشهورترین کار او – خوب ، دومین اثر مشهور – با ماموریت کپلر ناسا ، مطالعه سیستم های سیاره ای بود. اما به احتمال زیاد شما نام استفان ، استاد دانشگاه نوادا در لاس وگاس را در زمینه ای کاملاً متفاوت شنیده اید: به عنوان یک دانشجوی در مراحل پرواز. سالها پیش ، پس از انتظار خط دیگری روی پل شلوغ ، این فیزیکدان فکر کرد: “باید راهی بهتر از این وجود داشته باشد.”

شرکت های هواپیمایی در زمان سوار شدن سرمایه گذاری می کنند – و به میزان کمتری خارج از کشتی – زیرا زمان برابر است با پول. پرواز با مردم در سراسر جهان یک تجارت کم حاشیه است و هرچه سریعتر می توانید یک پرواز را در هوا بارگیری کرده و سپس آن را به زمین بیندازید ، سریعتر می توانید دور بعدی پرداخت مشتری را در هوا انجام دهید.

در سال 2008 ، استفان گزارشی را در توصیف روش خود منتشر کرد که به روش استفان معروف است. امتیازات کلاس تجاری را فراموش کنید. دارندگان کارت اعتباری راضی با خطوط هوایی اولویت دار را فراموش کنید. حتی مسافران درجه یک را فراموش کنید – شامپاین رایگان می تواند صبر کند. وی نتیجه گیری می کند که سریعترین راه برای سوار شدن به هواپیما این است که به بسیاری از افراد اجازه داده شود همزمان بسیاری از کارهای سوار شدن را انجام دهند. با شخصی که در صندلی پنجره در آخرین ردیف در سمت راست است شروع کنید. پس از آن شخصی که از صندلی سوم تا آخرین پنجره است می رود و اجازه می دهد تا وسایل را به سبد بالایی منتقل کنید. سپس مردی که از پنجره پنجم تا آخرین پنجره در صندلی است و همینطور ادامه دهید تا سمت راست پر شود. سپس سمت چپ. سپس همان مدل برای صندلی های میانی. سپس مسیر. بله ، کمی پیچیده است.

بیش از یک دهه گذشته است و شاید تعجب نکنید که بدانید هیچ شرکت هواپیمایی از روش استفان نهایت استفاده را نکرده است. در حقیقت ، یک زیرشاخه از محققان جهان وجود دارد – مهندسان ، فیزیکدانان ، دانشمندان کامپیوتر ، متخصصان علوم سایبری و اقتصاددانان ، که به دنبال راه های بهینه تر برای جمع کردن جمعیت در لوله های فلزی در حال پرواز هستند. آنها حداقل 20 روش برای سوار كردن افراد در هواپیما ابداع كرده اند. اما به دلایل زیادی – امور مالی شرکت های هواپیمایی ، زیرساخت های فرودگاه ، کاستی های فنی – تحقیقات آنها بیشتر به گوش نمی خورد. در سال 2013 ، شرکت هواپیمایی هلندی KLM با استفاده از روش استفن یک فرآیند سوارکاری اصلاح شده را آزمایش کرد ، اما بعداً این شرکت گفت که این تست هیچ “مزیت ملموس اضافه” ندارد.

اکنون یک بیماری همه گیر جهانی اقدامات به ظاهر غیرممکن را انجام داده است: لرزش روشهای سوار شدن به هواپیما. بسیاری از شرکت های هواپیمایی همراه با نیاز به ماسک ، تهیه ضد عفونی کننده دست و در بعضی موارد ممنوعیت مسافران از صندلی های میانی ، مراحل سوار شدن و سوار شدن را ایجاد کرده اند که سعی می کنند از بسته بندی آگهی های تبلیغاتی خیلی نزدیک به یکدیگر جلوگیری کنند.

دلتا که طبق کلاسهای بلیط و عضویت در باشگاه های پروازی قبلاً سوار مسافران شده بود ، هواپیما را از جلو بارگیری می کند تا پروازها به سمت صندلی های خود از کنار دیگران عبور نکنند. پس از خانواده ها و مسافرانی که قبل از سوار شدن به هواپیما نیاز به وقت اضافی دارند ، یونایتد نیز عقب است. حتی Southwest ، که به مسافران اجازه می دهد صندلی های خود را انتخاب کنند ، فقط 10 مسافر را در یک زمان آزاد می کند ، به جای 30 مورد معمول. روند مطمئنا کندتر است ، اما Southwest و سایر شرکت های هواپیمایی این روزها مسافران بسیار کمتری دارند.

محققانی که برای رویکردهای هوشمندانه در هواپیماهای سوار شدن تلاش می کنند ، امیدوارند که تغییرات بیشتری ایجاد شود. مایکل شولتز ، که درباره حمل و نقل هوایی در دانشگاه تکنیس درسدن تحصیل می کند ، می گوید: تغییرات عمده در هواپیمایی معمولاً فقط هنگام مرگ یا زخمی شدن افراد اتفاق می افتد. وی گفت: “شرکت های هواپیمایی” سعی می کنند بفهمند چه خبر است و سپس سعی می کنند پیشرفت کنند. “

با توجه به این موضوع ، شولتز از بهار گذشته در حال کار با همکارانش در سراسر جهان برای شناسایی و شبیه سازی سریعترین و ایمن ترین روش سوار شدن و سوار شدن به افراد در حال حاضر است. وی امیدوار است که این بیماری همه گیر باعث شود شرکت های هواپیمایی فناوری خود را به روز کنند تا بتوانند با ارسال سیگنال به تلفن هوشمند مسافر به هنگام پیمایش ، به طور پویا سوار مسافران شوند. وی معتقد است كه كابین خلبان متصل مملو از سنسور می تواند به خدمه كمك كند تا پروازها را با فرود سریع انجام دهند.

مارتین روتلر ، پیشکسوت هواپیمایی که اکنون مشاغل مشاوره خود را اداره می کند ، گفت: “شرکت های هواپیمایی با یک عمل متعادل سازی بسیار ارزشمند روبرو هستند.” “آنها باید کارایی و رضایت مشتری را متعادل کنند و اکنون باید ایمنی را اضافه کنند.”

با استفاده از شبیه سازی ها ، محققان یک روش شبانه روزی را ابداع کردند که کارایی شرکت هواپیمایی را با ایمنی مسافران در طی یک بیماری همه گیر متعادل می کند.

تیم دیگری از محققان که بین بخارست ، رومانی و پوتسدام ، نیویورک تقسیم شده اند ، معتقدند که این ترکیب عالی را هک کرده اند. آنها آن را “WilMA front-front-2” می نامند و در جلو ، در ردیف ها قرار می گیرد ، مثل اول صندلی های پنجره. این روش گاهی اوقات می تواند مسافر بازگشت را ببیند که به طور خلاصه از شخصی که در پنجره نشسته است عبور کند. اما محققان می گویند این سوزن بین ایمنی و اثربخشی است.

در حقیقت ، روند سوار شدن هواپیما کمی شبیه کاری است که اکنون بسیاری از شرکت های هواپیمایی انجام می دهند. جان میلن ، استاد مدیریت مهندسی در دانشگاه کلارکسون که روی این مطالعه کار می کرد ، گفت: “آنها فقط روش را اصلاح نمی کنند تا حتی راحت تر کنند.” به عبارت دیگر ، زمان آن فرا رسیده است که متجاوزان دانشگاهی و نه تجار ، مسئول تغییر باشند.

این داستان در ابتدا در سایت wired.com منتشر شد.


منبع: khabar-tak.ir

دیدگاهتان را بنویسید

Comment
Name*
Mail*
Website*